Όταν …ζωντανεύουν οι λέξεις

Ζωγραφίσαμε στίχους από την εξαιρετική έκδοση «κινέζικη ποίηση», πλέθρον 1982, μετάφραση Αμαλίας Τσακνιά. Ο καθένας διάλεξε αυτό που του άρεσε και το έκανε εικόνα.

IMG_20170517_125924

Ιωάννα:

«Είναι το σπάνιο άρωμα που φτάνει από το μαγεμένο λόφο

και σκορπά την πάχνη από τα λούλουδα

και της καρδιάς τη λεπτή καταχνιά», LI TA.I.-PO, Ένα τραγούδι γνήσιας ευτυχίας

Αβά και Χασάν:

«Κοιτάχτε τα χρυσά τ’ ανάκτορα της αυτοκράτειρας,

στα παράθυρα προχωρεί σιωπηλά ο ιστός της αράχνης.», LI TA.I.-PO, Μοιρολόι

Αντέμ:

«Η βροχή πέφτει και πέφτει

το ρολόι χτυπά, ξαναχτυπά.

Έξω στον κήπο η μπανανιά, μπροστά στο τζάμι το κερί’

τέτοιες στιγμές ξεντύνονται και λύνονται οι καημοί σου.», Mo Ch’i-Yung, 11ος-12ος αιώνας μ. Χ., Βροχή

Μεμέτ:

«Το δρόμο χαράκωσαν

λαμπερά σκουλήκια.», Huang Wan-Chiung, 18ος αιώνας μ. Χ., Χωρίς τίτλο

Σαλή:

«Ένα κομμάτι φεγγάρι κρεμάστηκε πάνω απ’ την πόλη.», LI TA.I.-PO, Το τραγούδι μιας φθινοπωριάτικης νύχτας

Ντουϊγκού:

«Μισοφέγγουν, μισοχάνονται τ’ αστέρια.

Δυο σταγόνες, τρεις σταγόνες, αρχινά η βροχή.

Μα το δέντρο ξέρει πως έρχεται φθινόπωρο

ψιθυρίζει το νέο από φύλλο σε φύλλο.», Yuan Mei, 1716-1798 μ.Χ., Σκέψεις μέσα στη νύχτα

Κοράι:

«Τούτη τη νύχτα το ποτάμι φεύγει σιωπηλά,

ανοίγουν τ’ ανοιξιάτικα μπουμπούκια,

το φεγγάρι παρασύρθηκε απ’ το νερό,

η παλίρροια κουβαλάει τ’ αστέρια.», Αυτοκράτορας Yang, 605-617 μ.Χ., Λουλούδια και φεγγαρόφωτο στο ποτάμι της άνοιξης

Μιρέμ:

«Δες το φεγγάρι, κολυμπά σαν ασημένιο πλοίο

πάνω στις γαλανές θάλασσες των ουρανών.

Νιώθω ένα φίνο αεράκι να φυσά

πίσω απ’ τα σκοτεινά πεύκα.

Το δυνατό μελωδικό τραγούδι του ρυακιού διαπερνά το σκοτάδι.», LI TA.I.-PO, Αποχαιρετισμός ΙΙ

 

 

Advertisements